No cargo, only humans
De reis werd vanuit duurzaamheidsoverwegingen gemaakt zonder decors of materiaal. "No cargo, only humans." was het motto. Kostuums gingen mee in de koffers van de acteurs, rekwisieten werden aangepast naar wat er voorhanden was en het festival regelde ter plekke alles wat we nodig hadden. Zo werd Q's iconische busje vervangen door een perfect afgetrapt lokaal wit busje uit een nabijgelegen dorp. Iedere avond als Julia het busje na ongeveer 20 minuten spelen met een rotgang het podium opreed, snakte het publiek collectief naar adem en klonk er gejoel. Toon gezet.

Gretig publiek
Het enthousiasme van het publiek verraste ons elke avond opnieuw. Er werd gretig meegespeeld als onze acteurs hen door de vierde wand heentrokken. Er werd gelachen, gereageerd en gejoeld op momenten waar het in Nederland stil was. En de pauzeparty’s? We dachten dat het Oerolpubliek niet te overtreffen zou zijn, maar hier rendde het publiek zowaar bijna het podium op, zo de moshpit in of voor dance-offs met onze acteurs.

Iedere avond na het applaus stroomde het podium opnieuw vol met mensen uit het publiek die wilden napraten en hun enthousiasme en dankbaarheid persoonlijk kwamen uitspreken aan Sarah, Joachim en het ensemble voor het brengen van deze, voor velen van hen, nieuwe manier van theatermaken en spelen. En mensen die bloemen mee hadden genomen en deze wilden overhandigen aan cast en crew en die op de foto wilden en een handtekening.