Het is een beeld dat inmiddels diep in onze cultuur is verankerd. Zoek ‘Lolita’ online en je vindt woorden als “sensueel jong meisje” en “lustobject”. Maar achter dat ogenschijnlijke onschuld schuilt een schandaalroman: Vladimir Nabokovs Lolita uit 1955, over een volwassen man die zijn obsessie voor een twaalfjarig meisje romantiseert. Ontelbare hervertellingen en verfilmingen volgden – stuk voor stuk geschreven door mannen, bekeken door mannen. Veelbelovende maker Silke van Kamp was deze ‘broken record’ helemaal beu en brak het verhaal open voor F*CK LOLITA: dit keer vertelt Dolores Haze zélf haar verhaal.

In de theatervoorstelling F*CK LOLITA zien we een grillig, zinnig en complex duet tussen Keja Klaasje Kwestro als Dolores Haze en Joep van der Geest als Humbert Humbert. Ze maakt Humbert monddood en vertelt haar geschiedenis: over haar jeugd, haar lichaam dat sneller groeide dan de wereld om haar heen, en de pijnlijke momenten waarop anderen haar regie overnamen. Ze neemt het publiek mee door haar herinneringen – soms pijnlijk, soms komisch, maar ook ontroerend en troostend. Aan de rand van dat alles zit Humbert Humbert: aanwezig, zwijgend, en zonder macht over haar verhaal. Waar hij voorheen haar woorden bepaalde, moet hij nu luisteren.