To act or not to act

Elk jaar maken twee studenten van een theateropleiding bij Het Zuidelijk Toneel hun afstudeervoorstelling met amateurspelers onder de noemer To act or not to act. Dit gebeurt rondom een voorstelling die op dat moment bij Het Zuidelijk Toneel speelt. Dit jaar is dat The crow knows where the children go van theatermaker Alexandra Broeder. De opdracht die HZT aan de makers gaf is: “Laat je inspireren door het werk van Alexandra Broeder én haar inspiratiebronnen en haal hieruit een element dat je uitwerkt in een eigen voorstelling.”

Bij aanvang van de repetities is er een werkconcept, maar nog geen kant-en-klaar script. Net als in het repetitieproces van Alexandra gaan de studenten vanuit spel- en maakopdrachten met hun spelers aan de slag.

inhoud

Gerben Vaillant – groep 15-19 jaar – MAKE PARADISE GREAT AGAIN
Gerben is vierdejaars student Theater aan ArtEZ in Arnhem. Voor zijn afstudeervoorstelling vertrok hij enerzijds vanuit de beeldvorming van ‘het paradijs’ en anderzijds vanuit de gedichten van de romantische dichter Rilke. Ongeveer honderd jaar geleden schreef deze dichter over een perfecte roos. Een roos der rozen die hij enkel kende uit zijn dromen. In de intense liefde voor die ene gedroomde bloem schuilde tegelijkertijd een intens verdriet: het besef dat zijn roos nooit echt zou kunnen bestaan. 

We zijn nu meer dan honderd jaar verder. In pixels en plastic krijgen we steeds meer macht om de wereld om ons heen vorm te geven zoals we hem zelf het liefste willen zien. We kunnen van onze eigen werkelijkheid een paradijs maken waar al onze verlangens worden ingelost. De dichter Rilke zou in deze tijd allang zijn perfecte roos -kant en klaar ge3Dprint- in handen kunnen hebben. Je diepste wensen vervuld en je verlangens ingelost. Dat klinkt toch fantastisch? Of niet?
 
Imme Steinman – groep vanaf 20 jaar – WACHT MAAR TOT IK GLITTER
Imme is 4e jaars student aan de Academie voor Theater aan de Fontys Hogeschool voor de Kunsten in Tilburg. Afgelopen jaar was zij een van de insprekers bij onze voorstelling Hoe de grote mensen weggingen en wat er daarna gebeurde.

De voorstelling Gardenia van Alain Platel was voor Imme een inspiratiebron: schijnbeelden, jezelf beter voordoen dan je bent. Daarnaast liet zij zich inspireren door Berline de Bruyckere, die in haar werk kwetsbaarheid, vergankelijkheid en eenzaamheid aanhaalt. De combinatie hiervan en een ervaring uit eigen leven leidde tot de thematiek van de voorstelling: hoe lopen mensen zichzelf voorbij  in de race om ergens mij te horen. Met als onderzoeksvraag: Wanneer doe jij jezelf beter voor en waarom?

De repetities zijn begonnen. Kom je kijken naar het resultaat op 13 en 14 mei 2017?De voorstellingen spelen direct achter elkaar, dus je reserveert voor beide.
 
Lees hier de werkwijze van de twee regisseurs.